Clair Obscur: Expedition 33 geçen yıl duyurulduğunda, hiç beklenmedik bir yerden çıkmış ve rol yapma oyunu meraklılarının dikkatini hemen çekmişti. Geleneksel parti tabanlı rol yapma oyunlarının AAA alanında giderek daha az temsil edildiği bir dönemde, Sandfall Interactive’in ilk oyunu, ayarı, hikayesi ve ana karakter kadrosu çok benzersiz göründüğü ve artık benzer oyunlarda görmeye alıştıklarımızdan çok uzakta olduğu için, nostaljiye dayalı bir deneyim olmadan bu türü spot ışığına taşıyabilecek oyun gibi görünüyordu. Sonuç olarak, oyunun karanlık fantezi Belle Époque ayarı, Expedition 33 üyeleri ve sıra tabanlı savaş sistemindeki farklılıklar (twist), sadece klasik RPG’lerin bıkkın hayranlarını cezbetmek için bir yanıltma değildi. Bunlar, son zamanlarda piyasaya sürülen en iyi rol yapma oyunlarından birini oluşturan iyi geliştirilmiş unsurlardır.
Clair Obscur: Expedition 33, Paris’ten ilham alan güzel bir yer olan, Kırılma (Fracture) sonrası Kıta’nın geri kalanından ayrılan Lumière adasının insanları üzerinde gizemli tanrıça Paintress’in hüküm sürdüğü harap bir dünyada geçiyor. Son 67 yıldır adanın sakinleri, Paintress’in azalan bir sayı çizdiği ve bu sayının üzerindeki yaştaki her insanın ölümüne neden olan çarpık bir ritüel olan Gommage’ye tabi tutuluyor. Paintress’in insanlığı yok etmesini durdurmak için Lumière halkı, genellikle yıkımla sonuçlanan, ancak kendilerinden sonra gelecekler için bir şeyler bırakmayı başaran keşif gezileri (expeditions) gönderiyor.
Paintress’in 33 sayısını çizdiği bir başka Gommage’nin ardından, Expedition 33 üyeleri, önceki Keşif Gezilerinin başaramadığını başarmayı umarak Kıta’ya yönelirler. Ne yazık ki, grup Kıta’ya iner inmez, açıkça 33 yaşını fazlasıyla aşmış gizemli bir adam tarafından yok edilir. Hayatta kalan birkaç kişi, aralarında mühendis Gustave, üvey kız kardeşi Maelle, bilgin Lune ve savaşçı Sciel’in de bulunduğu kişiler, protokole uyarak hedeflerine doğru ilerlemeye devam ederler, ancak Paintress ve Gommage’nin hakim olduğu dünyanın başlangıçta düşündüklerinden çok daha karmaşık olduğunu bilmeden.
Clair Obscur: Expedition 33’ün ayarı ve hikayesi, bazı oldukça benzersiz yaratıkların yaşadığı harap dünyasıyla NieR Automata’dan ve hayatlarının süresi bir üst güç tarafından belirlenen insanlarıyla Xenoblade Chronicles 3’ten etkilenmiş, ancak buna rağmen büyüleyici ve ilgi çekici. Oyunun hikayesinin keyfinin büyük bir kısmı, dünya inşası, samimi karakter gelişimi, yumruk attıran destansı yüzleşmeler, gizem ve yürek parçalayan trajediler arasında inandırıcı bir şekilde geçiş yapmayı başaran, bana şimdiye kadar yapılmış en iyi tempolu rol yapma oyunlarından biri olarak gördüğüm Chrono Trigger’ı bir şekilde anımsatan mükemmel tempodan geliyor.
Square Enix klasiği gibi, Clair Obscur: Expedition 33 oynanış süresini şişirmiyor. Her küçük hikaye gelişimi, fırça darbeleri gibi, büyük planda bir amaca hizmet ediyor. Macera sona erdiğinde her şey son derece iyi bir şekilde bir araya geliyor ve oyunu bitirmek için gereken yaklaşık 40 saati, sadece en iyi hikayelerin başarabileceği gibi, biraz duygusal olarak yorucu olsa da, son derece tatmin edici, keyifli bir duygu rollercoaster’ına dönüştürüyor.
Hikayenin mükemmel temposunun yanı sıra, Clair Obscur: Expedition 33’ü bu kadar keyifli kılan neden karakterlerdir. Kıta yolculuğu sırasında tanışılan Expedition 33 üyeleri ve birkaç başkası en çok gelişimi gösterse de, ilişkilerinin dokuduğu goblen ile büyük ölçüde artırılan bu gelişim, sadece kısa süreliğine görünenler bile etki bırakmayı başarıyor. Örneğin, Gommage’den önce tanışılan karakterleri unutmak ve ritüel sona ererken kayıtsız kalmak zordur. Mükemmel yazım ve aralarında Charlie Cox, Jennifer English ve Ben Starr’ın da bulunduğu İngilizce seslendirme kadrosunun yıldız performansı, uzun zamandır rol yapma oyunlarında görülen en ilginç ayarın üzerine krema gibi oluyor.
Final Fantasy serisi gibi klasik serilerin izinden giden Clair Obscur: Expedition 33, geleneksel bir Japon rol yapma oyunu gibi oynanıyor, ancak hem keşif hem de savaş mekaniklerini son derece ilgi çekici kılan birçok farklılıkla. Temel oynanış unsurlarından keşif ve hareket en basit olanıdır. Oyuncular, üçüncü şahıs bakış açısıyla karakterleri kontrol ederek, dünya haritası boyunca dağılmış çeşitli konumları keşfederler. Bu konumlar, genellikle yoğun bir boss savaşı olan konumun ana hedefine giden birden fazla yola sahip olup, keşfedilecek sırlarla, kısayollarla vb. doludur. Oyun, herhangi bir navigasyon işaretçisi veya konum haritası içermiyor, bu da keşfetmeyi benzer oyunlardan daha sürükleyici ve organik hale getiriyor, ancak bir tür navigasyon işaretçisi hoş karşılanabilirdi.
Japonya’da geliştirilen çoğu modern rol yapma oyununun ve onlardan esinlenenlerin aksine, Clair Obscur: Expedition 33’te ayrıca, tıpkı her konum gibi, isteğe bağlı konumlar ve keşfedilecek sırlarla dolu uygun bir dünya haritası bulunuyor. Maceranın en başında, oyun bir ana hikaye konumundan diğerine gitmekten başka yapılacak pek bir şey olmadığı için biraz fazla doğrusal hissettiriyor, ancak sadece birkaç saat sonra oyun açılıyor, oyunculara tüm karakterler için kıyafetler ve saç stilleri, farklı element özelliklerine ve pasif becerilere sahip ek silahlar, yeteneklerini özelleştirmek için Pictolar ve haritada dolaşan daha fazla Nevron’u alt etme gibi yeni içeriklerin kilidini açmak için bolca fırsat sunuyor. Ana dünya haritasında ve konumların içinde düşmanlar görünür ve genellikle kaçınması çok kolaydır; bu kesinlikle bir artıdır, çünkü rastgele karşılaşmalar uygun şekilde ele alınmazsa deneyimi olumsuz etkileme eğilimindedir.
Clair Obscur: Expedition 33’ün sıra tabanlı savaş sistemi diğer benzer sistemlerden pek farklı görünmese de, Sandfall Interactive klasik mekaniklerin sınırları içinde onu son derece ilgi çekici ve tatmin edici hale getirmek için inanılmaz bir iş çıkarmış. Kuşanılan silahlarla yapılan düzenli saldırılar, eşyalar ve birkaç yetenek dışında, her savaş eylemi komutu seçmenin ötesinde oyuncudan biraz katılım gerektiriyor. Her karakterin altı taneye kadar kuşanabildiği hemen hemen her yetenek, doğru bir şekilde tamamlandığında etkinliğini artıran basit bir QTE (Hızlı Zaman Etkinliği) ile birlikte geliyor. Ancak, QTE’leri tamamlamak savunma eylemleri sırasında daha önemli hale geliyor, çünkü oyun macera ilerledikçe genişleyen ve duruma ve düşmana bağlı olarak az ya da çok etkili olan birden fazla savunma seçeneği sunuyor. Saldırılardan kaçınmak, tüm hasarı sıfırlamanın yanı sıra çok fazla ödül sunmayan en kolay seçenektir; savuşturma (parrying) ise sürekli olarak başarıyla gerçekleştirmesi daha zorlayıcıdır, ancak sonsuz derecede daha ödüllendiricidir, çünkü saldırıları savuşturan karakterler sadece hasarı sıfırlamakla kalmaz, aynı zamanda yukarıda bahsedilen yetenekleri gerçekleştirmek için kullanılan AP’yi (Yetenek Puanı) ve hasarın yanı sıra durum etkileri de vermek üzere özelleştirilebilen Hedef (Aim) saldırılarını da restore ederler.
Clair Obscur: Expedition 33’te tüm karakterler aynı şekilde oynansa bile, bu mekanikler her savaşı heyecan verici ve ilgi çekici kılmak için fazlasıyla yeterli olurdu, ancak geliştirici, oynanabilir karakterlerin her birine çok benzersiz oyun tarzları vermek için ekstra çaba göstermiş. Örneğin Gustave, mekanik kolu için yük biriktirir ve Break göstergesi dolduğunda büyük hasar vermek ve düşmanları sersemletmek için kullanabilir; bir diğeri Maelle, saldırı ve savunma bonusları sağlayan ve belirli yeteneklerin etkilerini artırabilen üç farklı duruma girebilir; Lune element büyülerini kullanırken Esanslar elde eder ve bunları her büyünün etkisini artırmak için kullanabilir. Sciel, benzersiz Foretell mekanikleri onu son derece güçlü kılan karakter, yanma (Burn) durumundan etkilenen birden fazla düşmana Foretell yükleyebilen bir yeteneğe sahiptir, bu yüzden partiyi bu yeteneğin etrafında kurmak oldukça etkili olabilir. Oyun bu seçeneklerle dolu ve tek bir oynanış bile hepsini keşfetmek için yeterli olmayabilir. Bu durum, Uzman zorluğunun ötesinde ek zorluklar sunan kapsamlı son oyun (endgame) ve Yeni Oyun Artı’ya (New Game Plus) son derece iyi uyuyor. Uzman zorluğu, tek başına bile ilk oynanışta oldukça zorlayıcıdır ve normal düşman karşılaşmalarını bile geçmek için savunma seçeneklerinin mükemmel bir şekilde uygulanmasını gerektirir.
Clair Obscur: Expedition 33’ün ilgi çekici ayarı ve çekici karakterleri, oyunun görselliği ile daha da belirgin hale getiriliyor. Unreal Engine 5 ile güçlendirilen oyun, motorun sunduğu Lumen ve Nanite gibi tüm temel render tekniklerini kullanıyor – net görsel kimliğe, bol detaya ve genellikle doğru aydınlatmaya sahip yoğun ortamlar sunmak için. Ancak zaman zaman bazı kusurlar ortaya çıkıyor ve parlama (bloom) bazen biraz aşırı olabilir. Karakter modelleri, özellikle yüz animasyonları sayesinde, ortalama dudak senkronizasyonuna rağmen her karakteri çarpıcı derecede inandırıcı kılan harika animasyonlar sayesinde, ortam kadar iyi, hatta daha da iyi görünüyor. Tüm bunların avantajını tam olarak kullanan, ustaca yönetilmiş ara sahneler, düzgün bir film veya TV şovunda sırıtmayacak yüksek kalitede. Unreal Engine 5 ile güçlendirilen oyunlar genellikle PC’de önemli performans sorunları yaşasa da, Clair Obscur: Expedition 33, en azından büyük ölçüde değil, yaşamayan birkaç oyundan biri. Test için kullanılan sistemde (i7-13700F, RTX 4080, 32 GB RAM), 4K çözünürlükte NVIDIA DLSS Kalite modu ve Epic ayarlarla, oyun dünya haritası ile tonlarca parçacık efektine ve bazı savaşlara sahip Monoco’s Station ve Frozen Hearts konumlarında yapılan bir benchmark oturumu sırasında ortalama 61 FPS, %1 düşükte 24 FPS çalıştı. Her ayarı Yüksek’e düşürmek biraz daha iyi sonuçlar verdi, aynı senaryoda oyun ortalama 75 FPS, %1 düşükte 28 FPS çalıştı ve görsel kalitede minimum farklar vardı.
Seyahat sırasında minimum takılma (stuttering) yaşadım ve en belirgin düşüşler savaş sırasında oldu, neyse ki düşman partime saldırmak üzereyken değildi, bu yüzden genellikle çok rahatsız edici değildiler. Görsellikten bile daha fazlası, Clair Obscur: Expedition 33’ün müzikleri ve seslendirmeleri birinci sınıf. Maceranın birden fazla parçasına işlenmiş ana teması, hemen tanınabilir ve maceranın melankolik tonunu inanılmaz derecede iyi ayarlıyor. Bu, tüm film müziğinin NieR serisi müziklerinden etkilenmiş hüzünlü, akılda kalıcı parçalardan oluştuğu anlamına gelmiyor, çünkü şaşırtıcı derecede neşeli ve akılda kalıcı melodiler de var, Gestral Beach temaları gibi, ayakla ritim tutmaktan kaçınmanın zor olduğu. Benzer şekilde, oyunun geçtiği ortam göz önüne alındığında, oyunu Fransızca seslendirme ile oynamak daha otantik bir deneyim sağlasa da, İngilizce seslendirme kalitesi, daha önce de belirtildiği gibi, yıldız seviyesinde. Her seslendirme sanatçısı karakterlere hayat verirken açıkça yüreklerini performanslarına dökmüş, çoğu zaman daha önce yaptıkları her şeyi aşmış.
Clair Obscur: Expedition 33 en yenilikçi rol yapma oyunu olmayabilir, ancak temel unsurları güzel bir şekilde bir araya gelerek, ilgi çekici ve eğlenceli olduğu kadar dokunaklı bir duygusal yolculuk sunuyor. Sandfall Interactive’in ilk keşif gezisi olabilir, ancak Fransız geliştirici Yılın Oyunu adaylığına, hatta belki de ödüle layık, unutulmaz bir deneyim yaratma tutkusuna ve yeteneklerine sahip olduğunu gösterdi.
